Back to reality

Hallo lieve lezertjes.

Better late than never, zouden de Denen zeggen. Ondertussen zijn we al weer bijna twee weken terug in het (… zoekend naar een superlatief) ‘gewone’ België. Waar we dachten dat het vreemd ging voelen terug thuis te zijn, blijkt niets minder waar. Het leventje na Erasmus pik je gewoon weer op en het voelt heel normaal. Het lijkt alweer een verre herinnering te zijn, ons avontuur.
Ben heeft zijn operatie overleefd, en ik mijn laatste stage OOIT ook (in het onderwijs dan toch). Het is zodanig druk dat we geen tijd hebben om in een zwart gat te vallen (bachelorproef, laatste deadlines, stage, taken,…). Maar zo nu en dan als we even op adem komen, komen we toch wel tot het besef van VERDORIE, wat hebben wij een schone tijd gehad. Ik mis de internationale vriendengroep, maar GOD PRAISE THE SOCIAL MEDIA – HALLELUJAH, zo houden we toch nog vaak contact met elkaar. Eén ding staat vast, we zien elkaar in de nabije toekomst opnieuw terug! Ook stuurde mijn mentor nog een hartverwarmend berichtje, net zoals Kirsti. Allemaal mensen die ik koester tot en met, we houden de band levendig door regelmatig berichtjes en foto’s te zenden. Naast de mensen mis ik, natuurlijk, ook de wondermooie en vredevolle natuur. Het outdoor actief leventje heeft zich weer verplaatst naar binnen, maar het is bijna zomer!

Het doet wel deugd om terug in België te zijn ook hoor, terug herenigd met de allerbeste vriendinnetjes, familie en geliefden.

Misschien zijn jullie benieuwd naar onze terugkomst, want het was bijzonder stil op de blog daarover. Er was namelijk een verrassing gepland. Mijn vriend Ruben wist van toeters noch blazen dat ik eigenlijk de vrijdag al terug in het land was. Ik wilde hem de zaterdag verrassen op een feest van zijn voetbalploeg. Bedankt aan alle mensen die mee in het complot zaten, jullie zijn fantastisch! En sorry aan de liefste vriend, voor mijn smoesjes. Maar het was het allemaal waard om je gezichtje te zien. Ik zie je graag!

Op de terugweg genoten we nog kort maar bondig van het mooie Kopenhagen. Er zullen nog enkele foto’s worden toegevoegd, maar hier stopt het ook (denk ik). Misschien kan je ooit nog eens een ander avontuur volgen van Ben en/of mezelf. Hopelijk heb je er wat van genoten! Wij hebben ons alvast ‘stief wel’ geamuseerd!

Vi se’s! Liefs,

Emma.
bye bye

The days are counting…

Jip, je leest het goed. Vanaf nu is het echt aftellen naar mijn terugkomst, al is dat een heel dubbel gevoel. Enerzijds wil je deze fantastische ervaring niet zomaar achterlaten: afscheid nemen van de kindjes, de hechte vriendengroep die je in korte tijd hebt gecreëerd, al de indrukken die je hebt ontmoet en vooral, de mooie natuur en rust van Denemarken (al zal ik de sterke rukwinden hier niet missen ;-).). Je hebt een kort traject opgebouwd van je eigen wereldje en werkelijkheid, één die helemaal anders is dan in je thuishaven. Anderzijds kijk ik enorm uit naar al mijn fantastische vrienden en familie thuis, mijn hond te knuffelen en Ruben te omarmen. Mei wordt nog een vrij drukke periode, met nog twee weekjes extra stage (om mijn godsdienstcertificaat te behalen), bachelorproef-toestanden etc. Maar genoeg vooruit gekeken, laten we even een throwbackje doen.
De drie dagen die ik volgde in het andere schooltje waren heel interessant. Helemaal anders dan hoe ik het nu ken, en al ietsjes meer aansluitend naar het Belgische onderwijssysteem toe. Even van nul me opnieuw moeten bewijzen, maar het waren vooral drie toffe dagen waar ik nieuwe kindjes/mentoren en methodes leerde kennen. Daarna kreeg ik toch twee daagjes congé want… BEZOEK! Van mijn lieve oudjes en tante. Het terugzien was heel fijn, quality-time zoals het hoorde. We bezochten Aarhus en old town, Skagen, Tversted,… We genoten van aperitiefjes en smulden telkens van een deftig avondmaal in één of ander restaurantje in de buurt. Afscheid nemen was dan weer wat moeilijker en ik was niet helemaal in mijnen haak, misschien wat een samenloop van allerlei omstandigheden (te veel gegeten, vermoeidheid, afscheid…). Maar niet geklaagd, het was al weer even vlug verdwenen. Dikke merci voor het bezoekje!
Diezelfde avond was er een Paasfeestje met de internationale bende chez Amélie. Het was opnieuw een geslaagde avond om u tegen te zeggen! Eergisteren genoten we van een kort ‘concertje’.
Deze week terug naar mijn geliefd en vertrouwde stageplaats, het voelt een beetje als thuiskomen en het was een lief terugzien met de kindjes. Het is helemaal niet lang meer en ik zie het compleet NIET zitten om vaarwel te zeggen. Ook de mentoren willen dat ik blijf. Vandaag was het vrij emotioneel op de stageplaats, er is een accident gebeurd en we kwamen te weten dat één van mijn mentoren Lotte leukemie heeft. Het was een klap voor iedereen om dit nieuws te verwerken. De kindjes waren zo extreem troostend voor ons.
Deze avond ga ik naar een feestje in Aalborg met Diana, Jonas en nog een hele Deense bende.
Dit weekend voorspellen ze mooi weer, dus ik hoop dat ik in het park wat kan gaan werken voor school en wat kan outdoor sporten.

Voor de korte periode die ons hier nog rest staan er nog heel wat leuke dingen gepland!

Tot snel! Heel veel liefs

Emma

Summerhouse

Heyhey! Terug van een weekendje weg, en wat voor één! Het summerhouse in Tversted bracht ook echt even zomer met zich mee, waar we genoten van een stralende zon en een vakantiegevoel. Zo heel erg veel hebben we op zich niet gedaan, maar eens even uitblazen en uitrusten mag ook wel eens gebeuren. Kirsti en ik zorgden meestal voor een lekker avondmaal terwijl de boys… ja they will be boys ;-). Ironie!
Zaterdag had Ben een voetbalmatch waar hij jammer genoeg verloor. Ook had hij een onprettig gevolg van de match: een zere enkel. (Maar geen paniek: die is vandaag al stukken beter!)
Kirsti en ik haalden verse vis die net uit de zee kwam bij de lokale fishermen in Hirtshals. (Ik heb nog nooit zo’n grote en dikke handen gezien bij een man!)
In het dorpje maakten we een fikse ochtendwandeling aan zee en bezochten we enkele burchten op onze weg. Hirtshals is niet groot dus je hebt het vlug gezien.
Een weekendje aan het summerhouse equals veel wandelen met de honden en uitwaaien met prachtig zicht op zowel bossen als stranden. Eén ding is zeker: dat ik de natuur hier ga missen is een understatement. Het einde begint te naderen, nog een goeie maand te gaan.
Voor Ben en mezelf was het eigenlijk echt een luxueus weekend, waar we smulden van heel lekker eten en een prachtige accomodatie met alles erop en eraan. Maar ondanks al het profijt zijn we toch even back to the roots gegaan: een kampvuurtje maken. De eerste avond maakte Ben het vuur aan en de tweede avond leerde hij het mij. Al had ik wat ‘malchance’ met de wind die hier en daar oplaaide. We vonden het zalig om s’avond de sterren en de maan te spotten en even helemaal zen te zijn. We dachten ook wat restanten te zien van het Noorderlicht. Met dank aan google die ons vermoeden bevestigde: het is wel degelijk mogelijk om het Noorderlicht in Denemarken te bewonderen, ook al is dat zelden. Gelukzakken dat we zijn!
Zondag= Paris-Roubaix= hoogdag! Proficiat Greggie, goed gedaan Tommeke!
Daarbovenop werkten Kirsti en ik ook wat in de tuin om de boel wat op te fleuren. Groene vingers jazeker, vuile nagels dat ook wel. En dat na ze toch wel al zeker twintig keer te wassen.
Kortom: opnieuw een geslaagd weekend!

Volgende week volg ik drie dagen mee in een ander schooltje, dus dat wordt waarschijnlijk interessant. Dan heb ik twee daagjes congé en komen mijn ouders op bezoek: LEUK! Het komend weekend staat Kopenhagen (hoogstwaarschijnlijk) op de planning met wat vrienden tot en met maandag. Gelukkig beschouwen ze Paasmaandag hier wel als verlof dus heb ik een verlengd weekend, komt goed uit dus met Kopenhagen. Schone vooruitzichten dus! Vele dikke zoenen vanuit Denemarken aan het thuisfront.

SEE YA

Een kijkje in Dyregarden Ferdinand!

Zoals beloofd wat meer informatie over hoe het hier nu precies te werk gaat. Het is ondertussen mijn vijfde week stage hier, van een twee wekenlange Paasvakantie wordt hier (jammer genoeg) niet gesproken. Maar niet getreurd, ik sta elke dag op met een goeie portie ‘goesting’ om de dag te beginnen met de allerleukste Deense vriendjes en lieve collega’s. Wat een verschil met de eerste week, waar ik duidelijk nog eventjes moest wennen aan de aanpak hier.
Making learning visible’ en Reggio Emilia (~ Progettazione) somt het geheel hier goed op. Over Reggio Emilia leerden we de voorgaande jaren in de opleiding heel erg veel, maar het in de praktijk tot zijn uiting zien komen is toch nog een compleet andere ervaring. Ze willen de kinderen ‘leren’ om te kijken, observeren, luisteren en interpreteren. Ook de bewustwording en kwaliteit van gedachten en gevoelens optimaliseren speelt hier een grote rol. De leerkrachten zijn er om dergelijke processen te begrijpen. Ze geven kinderen TIJD. Tijd om even op pauze te drukken, een moment te stoppen en te reflecteren. De Scandinavische onderwijssystemen zijn een grote fan van ‘group learning’, omdat dit betekenis geeft aan de meta-cognitie, een heel belangrijke leervaardigheid. Meta-cognitie betekent dat je kennis verwerft over het eigen weten.
De filosofie achter het hele Reggio Emilia idee is dat kinderen ‘citizins of the world’ worden en dat ze zich bewust worden van de WAARDE van het leren, en niet de pure kennisverwerving zoals we het traditioneel nog vaak zien. De ontwikkeling van hun persoonlijke identiteit is van uiterst belang, samenhangend met de onderlinge relaties en creatieve/sociale vaardigheden.
Waar ik zo enorm van geschrokken ben, is de ruimte voor plezier, curiositeit, interesses, affectie, autonomie, mogelijkheden, verantwoordelijkheid, verlangen, wisselwerking tussen verwachtingen en vooral de rust en flexibiliteit. De eerste week ervaarde ik de rust als chaos, maar ik heb alles heel goed kunnen plaatsen en weten te appreciëren. De aandacht en zorg die gegeven wordt aan de omgeving is echt zot. Outdoor learning is dan ook een big deal hier. Er zit heel veel organisatie achter het hele gebeuren, dat zie ik nu ook wel in. Ook co-teaching, samenwerking en gelijkwaardigheid is een heel belangrijke factor in de pedagogie.

De omgeving is precies één groot ‘atelier’ waar het spel, kunst, cultuur en design een heel hot toppic zijn. De klassen zijn niet overvol beladen door het thema, er is heel goed nagedacht over het aanbod van materialen, inrichting en begeleiding. Ze willen niet persé specifiek inzoomen op de specifieke kunsttechnieken maar wel op de creatieve processen die de expressie en taal met zich meebrengen. Het is heel interessant voor te verwerken in mijn bachelorproef, waar ik spel en drama als creatief middel inzet om een agogische context te creëren.
LAST BOT NOT LEAST: de ouders participeren erg veel en zijn niet weg te denken uit het hele educatie-verhaal.

 

Even een korte time-schedule om je een zicht te geven hoe mijn dag er uit ziet:

7.30: Start en opening van de school
8.00: Hier begint mijn dag meestal (behalve op donderdag start ik om 9u30): Welkom: de kinderen krijgen de ruimte om te genieten van hun ontbijt, te spelen, tot rust te komen. De leerkrachten bereiden hypotheses voor het project voor, leggen materialen klaar, reflecteren, observeren…
9.00: Group-self organisation: de klasgroep geeft ons input voor de projecten, kiezen zelf voor bepaalde activiteiten waarop de leerkrachten inspelen op het moment zelf. Ook wordt verwacht dat alle kinderen tegen 9u ten laatste aanwezig zijn op school.
9.30: Opruimen, outdoor-activiteiten, workshops door ouders/leerkrachten, verzorgen van de dieren; kinderen worden in verschillende groepjes verdeeld en schuiven door.
11.00: Group landscape aka kring-moment. Er wordt gepraat, gereflecteerd, korte activiteitjes, …
11.00 – 12.00: Middag eten
12.00 – …: Learning activities: kan verschillende dingen inhouden zoals outdoor learning, vrij spel, activiteiten gegeven door leerkrachten… Kinderen zijn ook vrij om zelf te beslissen of ze zin hebben om iets te drinken/eten gedurende de namiddag.
14.00: EINDE VAN EDUCATIEVE ACTIVITEITEN. Vanaf 14u zijn de kinderen vrij en gaan ze meestal naar buiten. Vaak eindigt de dag voor de leerkrachten dan ook en komen de ‘pedagogues’ de kinderen ‘vermaken’. Heel veel kinderen worden ook opgehaald dat uur door de (groot-)ouders. Je kan de overige tijd tot 16u30 ten laatste als het ware in de ‘opvang’ blijven.

 

Ook nog een korte throwback naar mijn weekend. Vrijdag was er een feestje in Aalborg. We aten pizza bij Pernille met enkele vrienden van de internationale groep en bleven daar ook overnachten. De zaterdag was het even uitblazen en genieten van het mooie weer terwijl zondag een bijzonder actieve dag is geweest. Intensief sporten want onze Bennie had nieuwe oefeningen voor mij, pfieuw afzien!! Daarbovenop ‘buzze geven’ voor mijn bachelorproef. ‘s Avonds nodigde Kirsti ons uit op een typisch Deens diner, echt heel erg lekker en HYGGE!
Het komend weekend gaan we een weekendje naar zee in het summerhouse van Kirsti, joepie! Ze kondigen mooi weer aan, hoera!

Vi se’s!
Emma

Galaparty

Stage week 3!

Ondertussen is mijn derde week stage ook alweer afgelopen en nadert week 4. Het gaat allemaal zo rap plots! Het was een heel interessante week en ik moet eerlijk toegeven: ik begin me hier eindelijk op mijn gemak te voelen en ik voel dat ik open bloei (dat mag ook wel na drie weken acclimatiseren, vind ik). Naast mijn dagdagelijkse activiteiten, hielp ik ook de ‘language group’ begeleiden. Dit is een groep kinderen die moeite hebben met bepaalde klanken/letters/… uit te spreken, of deze sessie kan ook puur op het begrijpen-vlak plaatsvinden, bv. hersendelen die de juiste associatie-verbindingen maken enzoverder. De ‘denken en doen’-relatie staan hier nauw in verbinding met elkaar. Je kan het wat vergelijken met logopedie, ook al zijn de leerkrachten hier (en ik) daar niet voor geschoold. Wel volgen ze wel bijscholingen rond dit onderwerp, wat niet onbelangrijk is als je dit tot een goed einde wil brengen. De laatste tijd denk ik veel na of ik nog iets wil verder studeren en wat, mijn interesses zijn heel ruim. Door de uiterst positieve commentaren van mijn begeleiding en omgang met deze groep denk ik er misschien aan om nog logopedie bij te studeren. MISSCHIEN!
Daarnaast observeerde ik al een tijdje een meisje van in mijn klas. Ze heeft vaak spastische trekken, speelt veel alleen, heeft sterke woede-uitbarstingen, houdt van structuur en is bijzonder intelligent als het aankomt op letters en volgordes. Ik besprak dit even met mijn mentor en we maakten samen een verslag op over de misschien wel aanwijzingen op autisme. De mentoren waren verbaasd over mijn kennis hierover, maar ik vertelde hen dat ik reeds gewerkt heb met kinderen die het ASS syndroom hebben. Ze namen heel veel mee wat ik vertelde en appreciëren de hulp, aangezien ze hier amper eerder mee in contact gekomen zijn. Ik ben nu bezig met het project vlinders en Pasen, waar ik enorm op de hulp van de ouders kan rekenen. Aangezien ik mijn voorraden aan duurzaam materiaal van thuis niet kon meenemen, schrijf ik altijd een briefje naar de ouders toe of ze wc-rolletjes, plastic flesjes, cornflakesdozen, eidozen, kroonkurken en dergelijke kunnen sparen. De volgende dag komen ze toe met zakken vol materiaal, ze zijn fantastisch!
Ook hebben alle kinderen me aanvaard en word ik elke ochtend begroet met “Emmaaaa“, knuffels en vele meer. Ze lezen mijn lichaamstaal en ik kan prima inspelen op die van hun. Mijn Deens begint hier en daar ook al wat te vlotten, wat mooi meegenomen is. De mentoren geven me steeds positieve feedback en vertelden me dat ze zien dat ik bijna afgestudeerd ben en een hele goeie leerkracht zal zijn. Dat doet heel veel deugd om te horen, aangezien ik hier wel wat meer onzeker ben door de taal-barrière en de ommezwaai van onderwijssysteem. Volgende week zal ik eens uitgebreid vertellen hoe het hier te werk gaat, van materiaalgebruik tot interne structuren.
Dit weekend zal ik wat aandacht besteden aan mijn bachelorproef en iets gaan drinken met de internationale groep. Zondag gaan we met een hele bende met de fiets richting de zee want er is heel mooi weer op komst. Daar zullen we genieten van een picknick op de witte stranden. Ik kijk er al naar uit! Ik kan de zonvitamientjes wel gebruiken want deze week ben ik een beetje gesneuveld aan een zware verkoudheid.
TIME FLIES WHEN YOU’RE HAVING FUN! Tot hoors!

Emma

Sweden adventures in Göteborg!

Het voorbije weekend is voorbij gevlogen, en hoe! Met enkele internationale studenten besloten we een uitstapje te maken naar Zweden, meer specifiek Göteborg. Vrijdag (na mijn stage) namen we de ferry vanuit Frederikshavn richting Göteborg. We leerden iemand nieuws kennen, Beatriz. Zij is ook een internationale studente die studeert in Aalborg en oorspronkelijk van Portugal is. Zij ging Zweden en Noorwegen doorkruisen d.m.v. couchsurfing en ze was very excited!
Eenmaal ter bestemming, begon de zoektocht naar onze hostel, dat eigenlijk heel perfect gelegen was (dicht bij zowel uitgangsbuurt, het centrum en de natuur). Dat St. Patrick’s wordt gevierd, dat werd hier al snel duidelijk. De heilige Patrick wordt hier het hele weekend lang eer gedaan. Göteborg is meteen een grote stad dat echt de moeite is om te verkennen, voor ieders wat wils aanwezig. Als student zou ik hier heel graag vertoeven: een super vriendelijke, open en international minded stad.
Na een korte maar goede nachtrust begonnen we aan onze eerste dag. We ontbeten rijkelijk in ‘Le petit’, een gezellig bakkerijtje/wijnhandel/… Smoothie, thee, yoghurt met alles erop en eraan (fruit/noten/havermout/…), ei en bacon, scones, kaas en dergelijke. Echt de max en voor een faire prijs. Zeker aan te raden! Foto’s kan je raadplegen (misschien om even te watertanden) in onze photobooth.
Dat Göteborg een stad is van heuvels, dat is op zijn minst gezegd licht uitgedrukt. Zo bezochten we op een steile helling de ‘Skansen Kronan’, een kasteel/burcht met uitzicht op het kleurenpallet aan huisjes ‘The Old Town’. Natuurlijk slenterden we even door het pittoreske Old Town, waar je in Denemarken weinig bakkerijen tegenkomt, is er hier wel één te vinden om de 10 stappen. Ook typische oude winkeltjes en moderne designerzaken zijn aanwezig. We bezochten ook talrijke kerken, waaronder Haga, gevolgd door wondermooie parken en waters. Een bezoekje aan de ‘Feskekorka’ (= overdekte vishallen) is zeker ook niet weg te denken wanneer je denkt aan Göteborg. Daar proefden we wat typische lokale zalmgerechtjes. Smullen!
Daarna passeerden we even aan de haven, waar imposante schepen onze aandacht trokken. Ook het uitzicht was niet mis. Het operahuis was op onze weg, dus waarom niet even binnen springen en bezichtigen?! In één van de vele parken ‘Tradgardsföreningen’ was een overdekte tropische tuin met alle soorten cactussen, bomen, bloemen en vele meer. En ja hoor, ook hier hebben ze de hipster food hallen, waar we een coffee and a hot chocolat on the go en een typisch Zweeds koekje verorberden. De vele parken en kanalen bieden echt een indrukwekkend beeld. In ‘Nordstaden’ konden we genieten van een live concert van een koor kinderen, echt kippenvelmoment. ‘s Avonds aten we Japans en genoten we nog van een lekker biertje in de pubs hier. Een live concert ter ere van St.Patrick’s day was mooi meegenomen en creëerde meteen een Iers sfeertje. Tot slot eindigden we de avond met even stil te staan bij onze teller: maar liefst 30 km gewandeld!

Na opnieuw een korte maar zoete nachtrust, ontbeten we deze keer in Old Town. Daar genoten we van iets typisch Zweeds: hagabullen! Hier genoten we een hele dag van, want het is not human possible om dit op te eten in één ochtend, echt enorm maar zo lekker! Het kenmerkt zich door kaneel, veel suiker en een goeie deeg! We zetten onze tocht verder naar de top van ‘Slottsskogen’, een prachtig park met mijlenver zicht op de bossen. Wanneer we neerdaalden kwamen we terecht in het gedeelte waar mensen zich werkelijk begeven: lopen, lezen, eendjes eten voeren en vele meer. Om de dag af te sluiten bezochten we het ‘World Kunsten Museum’ dat heel educatief was. Allemaal twintigers die zich volledig uitleven in een museum, dat kom je niet vaak tegen. Er was ook een prachtige Afghaanse exhibitie die ging over de kunstenaars en vrouwenrechten die repressed zijn, echt nog hevig om er even bij stil te staan.

We hadden graag nog het ‘Universeum’-museum bezocht, maar daar was er jammer genoeg geen tijd meer voor. Hup de ferry op en terug naar ons geliefde Hjørring-hometown. We kunnen nog zoveel meer uitgebreid vertellen, maar soms zeggen beelden meer dan woorden. Geniet van de foto’s!

Vi se’s!

Emma & Ben
PS: We zijn halfweg en stage verloopt goed! 🙂

Stage week 1!

Dag lieve vrienden! Er valt weer veel te vertellen… Mijn eerste week stage zit er al op, al was het voornamelijk observeren en participeren. Eerlijk toegegeven, ik moet het even laten bezinken. Na mijn eerste stagedag was ik een beetje (even denken hoe ik dit goed kan verwoorden…) ‘overdonderd’. Ik ging met niet zo’n positief gevoel naar huis en was een beetje ontmoedigd. Laat ons zeggen dat ik mijn eerste dag een beetje anders had voorgesteld. Maar na mijn hart te kunnen luchten aan mijn fantastische steun- en toeverlaten (waarvoor dank), ging ik slapen met een goed gevoel en begon ik de dag met nieuwe moed, enthousiasme en optimisme.
Op de tweede dag was mijn mentor van de partij en had ik met haar een heel goed gesprek. Ze vroeg me hoe mijn eerste dag was en zo vertelde ik haar mijn indrukken. Normaal ging ik in een internationaal klasje terechtkomen, maar dat was niet het geval. Communiceren met de kinderen verloopt dus heel moeizaam en dat maakte het voor mij wat frustrerend. Ze stelde me gerust dat ‘taal’ niet altijd het belangrijkste is, dat je je verbonden kan voelen met kinderen op verschillende niveaus, zoals het affectieve of het fysieke of dergelijke. Toch vind ik persoonlijk taal wel heel belangrijk, al kan je wel heel veel uitdrukken met je lichaam. Gelukkig hou ik ervan om me volledig te smijten in uitdagingen, dus ga ik deze met veel plezier aan. Na week één voel ik me al meer verbonden met de kinderen en ze hebben heel veel geduld met me. Zo helpen ze me bijvoorbeeld met woordenschat of andere zaken, terwijl zij ook rap Engelse/Vlaamse woorden imiteren. Ik heb ondervonden dat heel wat Nederlandstalige kinderliedjes vertaald werden naar het Deens (en omgekeerd natuurlijk ook), dus de kinderen vinden het altijd grappig als ik meezing in mijn eigen taaltje. Het is eigenlijk een constante wisselwerking en de leerkrachten appreciëren het dat ik zo mijn best doe om het Deense taaltje onder de knie te krijgen. Zo heb ik deze namiddag, na mijn stage, Deens geleerd in het zonnetje in de tuin. Het is ook de eerste dag van deze week dat het zonnetje van de partij is en de sneeuw terug gesmolten is. Dit blogbericht werd ook gecreëerd vanuit de tuin, genietend van het warme zonnetje. Maar dit even compleet terzijde ;-).

Naast de ietwat grote taalbarrière, is de manier van werken ook heel wat aanpassen. Ik kende methodeonderwijs wel van thuis uit, maar dit is toch nog een ander level. De kinderen zijn hier zo vrij en hebben zoveel verantwoordelijkheidszin. De lesonderwerpen komen volledig (en als ik zeg volledig is dit écht compleet volledig) uit het initiatief van de kinderen. Ze werken door middel van projecten die heel lang kunnen lopen (tot de belangstelling van de kleuters verdwijnen) en onder het motto SPELEND LEREN!  De kleuterscholen in Denemarken is vooral een plaats waar men zich leert ontwikkelen op zes grote vlakken: persoonlijk, sociaal, motorisch, enzoverder (terug te vinden in de laerneplanner). De focus ligt totaal NIET op kennis, maar wel op (sociale) vaardigheden, attitudes en welbevinden. Zo zijn er ook veel minder activiteiten op een dag zoals wij die kennen, en is ‘outdoor-learning’ een big deal. Zo kunnen de kinderen rap 2u buiten ravotten, door weer en wind.

Enkele sfeerbeeldjes (ik kreeg een skipak om buiten mee te ravotten, hoe geweldig is dit!):

Het schooltje is eigenlijk een oude boerderij, en heeft een heel groot stuk land. Er zijn twee klasjes met de jongste kleuters, één van de oudste kleuters en dan een overgangsklasje die de kinderen klaarstoomt gedurende enkele maanden om naar het eerste leerjaar te gaan. Gedurende 3 dagen sta ik bij de jongste en dan overige 2 dagen bij de oudste of in de overgangsklas. Het is niet echt strikt per leeftijd, wel op niveau van de kinderen. Je kan het wat vergelijken met leefgroepjes. Ook de inrichting  van de klassen is heel basic, en is niet bomvol overladen met thema-gerichte materialen zoals ik het voordien kende. Dyregarden betekent letterlijk dierentuin. In het domein is er ook een afdeling vol met dieren (paarden, geiten, marsvin, konijnen, poezen, kippen, varkens, vogels, schapen…) die de kinderen elke dag  verzorgen. Dit is echt top! Als het mooi weer is lopen de geiten en schapen ook gewoon rond op het schooldomein. Super om te zien hoe die dieren graag onder de mens komen. Gelukkig ben ik een grote dierenliefhebber!

Mijn mentor beloofde me ook dat ze mij eens ging meenemen naar lagere scholen zodat ik zie hoe zij te werk gaan, blijkbaar is het ook helemaal anders dan in België. Ik ben benieuwd! We gaan ook enkele dagen eens een kijkje nemen in andere kleuterscholen. Ook staat er een toneelbezoek op de agenda, dus dat is altijd wel leuk om mee te maken. De projecten die nu bezig zijn en waar ik op inpik zijn ‘vlinders, Pasen en Afrika’. De klasjes zijn telkens rond de 25 kinderen, maar er zijn op zijn minst altijd 4 volwassenen aanwezig. Sowieso altijd een leerkracht-functie en dan de andere functies worden ingedeeld door ‘pedagogues’. Zo heet dit hier in Denemarken, die eigenlijk de rol aannemen van ‘verzorger’, of extra hand/hulp. Zo kan je meer de kinderen individueel begeleiden bij een speelse opdracht en dergelijke. Ik kan nog zoooooo veel meer vertellen over mijn eerste indrukken, maar na week één en het allemaal wat tijd te geven, zie ik het allemaal wel heel goed in. Ik ga hier super veel leren. Zo heb ik al heel veel gesprekken gehad over visies, didactiek, pedagogiek/agogiek  hier in het algemeen in de Scandinavische landen en het begint me allemaal wel heel erg te bevallen. Nieuwe dingen vragen tijd zeker?

Tot hoors! Dikke zoen

Emma