The days are counting…

Jip, je leest het goed. Vanaf nu is het echt aftellen naar mijn terugkomst, al is dat een heel dubbel gevoel. Enerzijds wil je deze fantastische ervaring niet zomaar achterlaten: afscheid nemen van de kindjes, de hechte vriendengroep die je in korte tijd hebt gecreëerd, al de indrukken die je hebt ontmoet en vooral, de mooie natuur en rust van Denemarken (al zal ik de sterke rukwinden hier niet missen ;-).). Je hebt een kort traject opgebouwd van je eigen wereldje en werkelijkheid, één die helemaal anders is dan in je thuishaven. Anderzijds kijk ik enorm uit naar al mijn fantastische vrienden en familie thuis, mijn hond te knuffelen en Ruben te omarmen. Mei wordt nog een vrij drukke periode, met nog twee weekjes extra stage (om mijn godsdienstcertificaat te behalen), bachelorproef-toestanden etc. Maar genoeg vooruit gekeken, laten we even een throwbackje doen.
De drie dagen die ik volgde in het andere schooltje waren heel interessant. Helemaal anders dan hoe ik het nu ken, en al ietsjes meer aansluitend naar het Belgische onderwijssysteem toe. Even van nul me opnieuw moeten bewijzen, maar het waren vooral drie toffe dagen waar ik nieuwe kindjes/mentoren en methodes leerde kennen. Daarna kreeg ik toch twee daagjes congé want… BEZOEK! Van mijn lieve oudjes en tante. Het terugzien was heel fijn, quality-time zoals het hoorde. We bezochten Aarhus en old town, Skagen, Tversted,… We genoten van aperitiefjes en smulden telkens van een deftig avondmaal in één of ander restaurantje in de buurt. Afscheid nemen was dan weer wat moeilijker en ik was niet helemaal in mijnen haak, misschien wat een samenloop van allerlei omstandigheden (te veel gegeten, vermoeidheid, afscheid…). Maar niet geklaagd, het was al weer even vlug verdwenen. Dikke merci voor het bezoekje!
Diezelfde avond was er een Paasfeestje met de internationale bende chez Amélie. Het was opnieuw een geslaagde avond om u tegen te zeggen! Eergisteren genoten we van een kort ‘concertje’.
Deze week terug naar mijn geliefd en vertrouwde stageplaats, het voelt een beetje als thuiskomen en het was een lief terugzien met de kindjes. Het is helemaal niet lang meer en ik zie het compleet NIET zitten om vaarwel te zeggen. Ook de mentoren willen dat ik blijf. Vandaag was het vrij emotioneel op de stageplaats, er is een accident gebeurd en we kwamen te weten dat één van mijn mentoren Lotte leukemie heeft. Het was een klap voor iedereen om dit nieuws te verwerken. De kindjes waren zo extreem troostend voor ons.
Deze avond ga ik naar een feestje in Aalborg met Diana, Jonas en nog een hele Deense bende.
Dit weekend voorspellen ze mooi weer, dus ik hoop dat ik in het park wat kan gaan werken voor school en wat kan outdoor sporten.

Voor de korte periode die ons hier nog rest staan er nog heel wat leuke dingen gepland!

Tot snel! Heel veel liefs

Emma

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s