To pass or not to pass…

That’s the question! Shakespeare, dat is het nét niet waarover ik het wil hebben. Wat ik wel even wil aankaarten is de assignmentweek. Die is bij deze officieel ‘closed’. Donderdag presenteerden we ons eindproduct aan de jury en ze konden het wel smaken. Ook de korte feedback van onze docenten waren uitermate positief. Binnen enkele weken zullen we weten of we geslaagd zijn (of niet, maar laten we dat maar even uitsluiten). Fingers crossed! Daarbij zal als bijlage een schriftelijke reflectie zitten en we mogen altijd een mondelinge afspraak vastleggen. Om de assignmentweek –en daarbij meteen ook mijn vertrek aan de universiteit te vieren- zijn we met de klas iets gaan drinken. ‘s Avonds sprak ik af met Amélie en Diana om te sporten en daarna te ontspannen in de sauna. Op vrijdag was er opnieuw Danish class en dat is altijd heel leutig. ‘s Avonds was er een feestje op het gemak bij Tereza thuis. SO MUCH FUN!
Vandaag gingen we Skagen exploreren. Onderweg naar Skagen maakten we nog even een tussenstop aan het summerhouse van Kirsti. Daar spotten we -out of the blue- wat loslopend wild, namelijk enkele jonge herten. Super!
Van horen zeggen is Skagen een heel magische plaats. Je kan er zeehonden spotten (als je geluk hebt) en je hebt de clash van de twee zeeën die elkaar ontmoeten. Ook zijn er heel veel invloeden van de oorlog, zowel van Rusland als Duitsland, zo tref je af en toe een bunker aan. Met toch wel wat hoge verwachtingen, naderden we Skagen. Eerst hebben we het dorpje wat ontdekt. Skagen kenmerkt zich door de specifieke geel geschilderde huizen. Funny fact: dit is een wet dat de huizen in het geel geschilderd moeten zijn, zodat dit hun typische eigenheid weerspiegelt. Skagen is een inspiratie voor vele artiesten en schilders, en ik snap wel degelijk waarom. Na de haven even kort bezocht te hebben (op zoek naar vissersmannen om verse vis te kopen, maar net ietsjes te laat) gingen we helemaal naar de top van Noord-Jutland. Opnieuw kilometers aan onbewandelde witte stranden met keien en prachtig zicht. We zagen waar de westelijke en oostelijke zee elkaar ontmoetten. Als er meer wind geweest was, zou het nóg spectaculairder geweest zijn. Al was het nu zeker niet slecht! Op onze terugweg hebben we wel degelijk een zeehond gespot, die even op het natte strand aan het uitrusten was. Echt gek om dit zomaar in de natuur tegen het lijf te lopen, van zo dichtbij. Foto’s van alle belevenissen kan je natuurlijk terugvinden in onze photobooth. Nu is het aftellen naar dinsdag: internship-time! Het is allemaal nog wat vaag maar wel super spannend: ik kijk er erg naar uit! Dyregarden Ferdinand, here I come.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s